![]() |
Karaman Tanıtım Videosu ve tarihi
KARAMAN TANITIM VİDEOSU
|
KARAMAN
70 KARAMAN ( Kod : 338 ) Vali Fatih ŞAHİN Valilik 213 10 12 İl Emn. Md. 213 10 79 İl Jn. Kom. 212 95 00 Bld. Bşk. 213 88 88 İlçe Sayısı 5 Belediye Sayısı 16 Köy Sayısı 158 Yüzölçümü 9.163 Nüfusu 243.210 |
|
GENEL BİLGİLER
Karaman, İç Anadolu Bölgesi'nin güneyinde, Konya-İçel-Antalya illeri arasında bulunan önemli bir ticaret, kültür ve sanat merkezidir. M.Ö.8000'lerden itibaren iskan edilen Karaman ve yöresi, yeraltı şehirleri, mağaraları, inanç merkezleri gibi turistik çekiciliklerinin yanı sıra yaylaları ve doğal güzellikleri, zengin el sanatları örnekleri ile de ziyaretçileri büyülemektedir |
İLÇELER:
Karaman (merkez), Ayrancı, Ermenek, Kâzımkarabekir. Ayrancı: Ayrancı, tarihte Hititlerin sınırları içinde, daha sonra da Asurlular Krallığının toprakları arasında bulunmuştur. Toroslara kadar uzanan vadi üzerinde 12 köprü bulunmaktadır. Yapı tarzları Osmanlı mimarisinin izlerini taşımaktadır. Başyayla: İlçe, Orta Torosların eteklerinde bir vadi içerisinde kurulmuş yeşil ve şirin bir beldemizdir. İlçede el değmemiş tarihi ve turistik değerler, önemli yayla ve mesire yerleri mevcuttur. Bunların en önemlileri Tozmugar ve Dibekli yaylalarıdır. Tozmugar'daki mağarada sarkıt ve dikitler mevcut olup, mağaraya ayrı bir güzellik katmaktadır. Ermenek: Ermenek tarihte ilk yerleşimin görüldüğü yerlerden birisidir. Meraspolis Mağarası, ikizin Hitit kabartması, Lahit ve Heykeller, Görmel Köprüsü, Ermenek Kalesi, Mennan Kalesi, Tol Medresesi ve Zeyve Pazarı ile Ermenek turizm açısından zengin ilçelerden birisidir. Kazımkarabekir: Konya ile Karaman arasında bir geçit yeri olan Kâzımkarabekir tarihi araştırmalardan elde edilen sonuçlara göre Hititlere kadar uzanan çağlar boyu çeşitli medeniyetlere beşiklik etmiştir. Romalılar tarafından bir üs olarak kullanılmıştır. Sarıveliler: Turcalar ve Küçükkarapınar köylerinin birleşmesiyle 1967 yılında kasaba olmuş, 1989 yılında da ilçe olmuştur. İlçenin Romalılar devrinde kurulmuş olabileceği tahmin edilmektedir. İlçe, yeşillikler arasında serpiştirilmiş evleri ve genişçe bir saha üzerinde yayılmış durumda olup, görünüş itibariyle güzel ilçedir. Balı, kirazı, cevizi meşhurdur. Otlak ve meralarıyla tanınmış Barçın yaylası bu ilçededir.Hayvancılığa bağlı olarak Kilimcilik ve halıcılık da yapılmaktadır. |
NASIL GİDİLİR?
Karayolu: Terminal kent merkezine yaklaşık 3 km. uzaklıktadır. Terminale belediye otobüsleri, dolmuş ve özel taksiler çalışmaktadır. Otogar Tel:: (+90-338) 213 24 65 Demiryolu: Tren garı kent merkezine. 1 km. uzaklıktadır. İstasyon Tel: (+90-338) 213 33 60 Havayolu: İl'de Havaalanı yoktur |
KARAMAN Çeşmeleri
-------------------------------------------------------------------------------- Hamam Çeşmesi Demirgömlek Sarnıcı Muhiddin Çeşmesi Tapucak Çeşmesi Hoca Mahmut Çeşmesi Şarlak Çeşme Davulcu Çeşmesi Yiğenağalar Çeşmesi Mandurdede Çeşmesi Hacımolla Çeşmesi Mavu Çeşme Hacıcelal Çeşmesi Dahak Çeşmesi Adıgüzel Çeşmesi Arapoğlu Çeşme-1 Aşiran Çeşmesi Arapoğlu Çeşmesi Baloğlu Çeşmesi Şıhlar Çeşmesi Çarşı Çeşmesi Gömmel Camii Çeşmesi Hacıilyas Çeşmesi Cedid Çeşmesi Halilefendi Çeşmesi Küllük Çeşmesi İbrahimbey Çeşmesi Hancızade Çeşmesi Kanlıosman Çeşmesi Hacıefendi Çeşmesi Koçakdede Çeşmesi Abbas Çeşme-1 Çelebi (Kilci) Çeşmesi Tartanlar Çeşmesi Baba Evran Çeşmesi Şabaniye Çeşmesi Tabakhane Çeşmesi |
KARAMAN Ermenek İlçesi
Ermenek Tarihi kalıntılardan çıkarılan sonuçlara göre mağara devrinden kalma eserler vardır. İlk Ermenek’in bugün ölü şehirlerin görüldüğü kayalar üzerine işlenmiş resimlerin bulunduğu inöğlesi mevkiindeki düzlükte kurulduğu anlaşılmaktadır. “Ermenek” ismi üzerinde birçok rivayet vardır. Ermenek’in ilk adının “Marassa” sonraları da “Maraspolis” olduğu tespit edilmiştir. M.Ö. 1320 yılında da Hititler’in eline geçmiştir. M.Ö. 1180 yılında da Ergler’in hakimiyetine daha sonra M.Ö.458 de Yunanlıların, M.Ö. 396’da Yunanlar'ın MÖ 20. yüzyılda kitleler hâlinde Balkan Yarımadası'nın güneyine göç ettikleri inanılır. Yunanlar zaman ile Ön Asya'da (Anadolu'da) ve Güney Karadeniz'de büyük koloniler kurmuşlar ve gerek Anadolu'da gerek Yunanistan'da uzun yıllar hüküm sürmüşerdir. Perslerin eline geçmiştir. M.Ö.103 yılında Romalıların yönetimine geçmiş olup, Roma imparatoru Augustus zamanında şehir “Germanikopolis” diye anılmaya başlamıştır. Ermenek’in kuzeyindeki kale ile Şehirler’deki kale kralların şatosu olmuştur. Roma imparatorluğu ikiye ayrıldıktan sonra Ermenek, doğu Roma İmparatorluğu hudutları içinde kalmıştır. 842 yılında Abbasilerin eline geçen Ermenek’in daha sonra Selçukluların hakimiyeti altındaki topraklara dahil edilmiştir (1228). Selçuklular bölgeye Türkmen aşiretler yerleştirmeye başladılar. Aşiretler içinde en kalabalık olanı Karamanoğulları Nure Sofi başkanlığında ve oğullarının önderliğinde Karamanoğulları bölgenin hakimi oldular. Karamanoğulları, Osmanlı hakimiyetine geçtikten sonra l466 yılında Ermenek, Osmanoğullarının yönetimine geçti. 1500 yıllarında da Karaman livasının bir kazası olan Ermenek, 1845 yılında Karaman eyaletine bağlı İçel sancağının merkezi oldu. İkinci meşrutiyetten sonra 1908’de bağımsız İçel sancağının kazası 1917’de Konya’ya bağlanmış, 1989 yılında ise Karaman iline bağlanmıştır. Ermenek’in ekonomik yapısını etkileyen en önemli faktör ormanlarla kaplı olması, dolayısıyla, orman ürünlerinden elde edilen gelir yanında meyvecilik ve kömürün başka il ve ilçelere satışından elde edilen gelire dayanır. Ağaç cinsi olarak çam, meşe, köknar, koçaş, yalman ormanları çok ağaca sahiptir. Ayrıca yalman (dikenlik, katranlı, tekeçatı, üçbölük) ormanları da zengindir. Meyve olarak elma, ceviz, armut, nar ve incir elde edilir. Tarla ürünü olarak buğday, mısır, susam, soğan başlıca bitkilerdir. Ermenek’in yeraltı kaynakları da çok zengindir. Linyit, krom, manganez, simli kurşun başlıca madenleridir. İlçenin Pamuklu köyünde linyit ocağı açılmış olup bol miktarda kömür çıkarılmaktadır. Hayvancılıkta önemli geçim kaynaklarının başında gelir. Çünkü Ermenek’e bağlı köyler geniş yaylalara sahip olduğundan buralarda hayvancılık yapılır. Herhangi bir sanayi tesisi bulunmamaktadır. Ermenek’e bağlı köylerde çalışan erkek işgücünün büyük bir kısmı sonbahardan Haziran ayına kadar Akdeniz ve Ege bölgesindeki şehirlerde tarım işçisi olarak çalışırlar. Ermenek’in köylerinde fidancılık ilerlemiş durumdadır. Yetiştirilen kirazlar iyi kalitede olup ihraç edilmektedir. Sonuç olarak Ermenek diğer il ve ilçelere kereste, ceviz, meyve, deri, bal ve hayvan ürünleri, kömür satmaktadır. Yetiştirdiği buğday yetmediği için dışarıdan almaktadır. |
Kazımkarabekir
Karaman İç Anadolu bölgesinde yer alan bir il. Batı ve kuzeyinde Konya, güneyinde İçel, güneybatısında Antalya illeri ile çevrilidir. 37°35' ve 36°30' kuzey enlemleri ile 34°04' ve 32°30' doğu boylamları arasında yer almaktadır. Trafik kodu 70'tir. Konya ile Karaman arasında bir geçit yeri olan Kâzımkarabekir tarihi araştırmalardan elde edilen sonuçlara göre Hititlere kadar uzanan çağlar boyu çeşitli medeniyetlere beşiklik etmiştir. Romalılar tarafından bir üs olarak kullanılmıştır. Tarihte ismi (GAFERİYAT) olan ve anlamı bilim meclisi olarak tanımlanan ilçe eskiden bir kültür merkezidir. Selçuklular devrinde bir kaza merkezi olarak adlandırılmıştır. Karamanoğulları döneminde bir ticaret merkezi olmuştur. Osmanlılar devrinde ise gelişerek bir şehir hüviyeti almıştır. Tarihi araştırmalarda bulunan ve üzerinde 1260 tarihi bulunan “KAZA-YI GAFERİYAT” bu gelişmeleri doğrulamaktadır. Şark Fatihi, Kâzımkarabekir Paşa buralıdır. 1989 yılında Karaman il olmasına paralel olarak Kâzımkarabekir’de 4 il ve 5 ilçe kurulması hakkında 3578 sayılı ve 15.06.1989 tarihli kanun ve TBMM kabulü ile ilçe olmuş, Resmi Gazetenin 20202 sayılı nüshasında 21.06.1989 tarihinde Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Bakanlar Kurulu Üyelerinin imzasıyla yayınlanmış ve Türkiye’nin mevcut ilçeleri arasına katılmıştır. İlçenin ekonomik durumu tamamen tarım ve hayvancılığa bağlıdır. Bunun yanında nakliyecilik de ön planı almaktadır. Bununla beraber hiç bir yöremizde bulunmayan taş ocağı da çok yaygın olup, ekonomiye büyük katkı sağlamaktadır. Kâzımkarabekir’de 24 üniteden oluşan bir Kombassan gıda şehri kurulmaktadır. |
Sarıveliler
Turcalar ve Küçükkarapınar köylerinin birleşmesiyle Karaman İç Anadolu bölgesinde yer alan bir il. Batı ve kuzeyinde Konya, güneyinde İçel, güneybatısında Antalya illeri ile çevrilidir. 37°35' ve 36°30' kuzey enlemleri ile 34°04' ve 32°30' doğu boylamları arasında yer almaktadır. Trafik kodu 70'tir. 1967 yılında kasaba olmuş, 1989 yılında da ilçe olmuştur. İlçe Ermenek’e 47 km, Karaman’a ise 212 km. uzaklıktadır. İlçe nüfusu 5.200’dür. Sarıveliler, Ermenek-Göktepe yolu kenarında Hadim’e ayrılan yol kavşağında kurulmuştur. İlçenin Romalılar devrinde kurulmuş olabileceği tahmin edilmektedir. İlçe, yeşillikler arasında serpiştirilmiş evleri ve genişçe bir saha üzerinde yayılmış durumda olup, görünüş itibariyle güzel ilçelerimizdendir. Ekime elverişle toprakları az olduğundan daha çok hayvancılık, son zamanlarda da meyvecilik yapılmaktadır. Balı meşhurdur. Otlak ve meralarıyla tanınmış Barçın yaylası bu ilçemizdedir. İlçenin rakımı 1600’dir. Bu özelliği ile kışlar sert ve uzun geçer. Yaz ayları ise oldukça serindir. Havası güzel, temiz sulama suları boldur. İçme suyu ise güzel ve soğuktur. İlçe kuzeyden güneye doğru engin ve geniş bir vadiye açılır. Başdere boğazı denilen bu vadide yaz aylarında haftada bir gün “Cuma günü” Pazar kurulur. Başdere pazarı denilen bu pazara çevre köylerden ve Ermenek merkezden hatta komşu kaza Taşkent’ten alış veriş için gelirler. Büyük bir kalabalık toplanır, bilhassa Barçın yaylasında yaşayan aşiretlerin her türlü ihtiyaçlarını temin ettiği ve ürettiklerini sattığı yer bu pazardır. Pazarda halk topluca Cuma Namazı kılar birlik ve beraberlik de pekiştirilmiş olur. Cuma Namazı kılındıktan sonra halk yavaş yavaş pazarı boşaltmaya başlar. Göktepe Köristan’ı gezilmeye, görülmeye değer tarihi, turistik ve mesire yeridir. İlçenin okuma yazma oranı oldukça yüksektir. Devamlı bir gelişme göstermektedir. |
Karaman Köyleri Yöre Sözleri
ACI ÜZÜM Ekşi kara üzümüne verilen ad AGEL Getir ICCIK Çok az miktarda AŞENE Mutfak İĞSİ Ucu yanmış odun AVAR Sebzelerin ekildiği yer IHICIK İşte BAKLA Fasulye İLİBİCCE Yemeği pişirilen, genellikle yolkenarlarında yetişen dikenli bir bitki BADİ Ördek İSBİTİREN Çabuk dökülen, ince kabuklu üzüm BEKERE Makara KANDAK Küçük ağaçlarla kaplı tepecik BUTURAK Diken KELEŞ Güzel BİLLİ Çocukların oyunda kullandığı deynek KEPİR Altı sert kayalıklı toprak BÖĞET Önü kapalı su KESAT Ters CILLIMAK Oyun bozmak KIRI Eşşek yavrusu CILK Bozuk KITIMAK İşini bitirmek, öldürmek CIPKI İnce sopa KÖFTÜ Pekmezle yapılan tatlı CURRUK Islak, su gibi KÖMBE Fırın ekmeği CULUK Hindi KÖSÜLMEK Yayılmak CÜLEPE Küçük KÜNCÜ Susam ÇALI Meşe ağacının küçüğü KÜSKÜ Sürgü ÇELEBİ Bir kadının kocasının erkek kardeşi KÜSSÜK Sürgü ÇEMBER Başörtüsü LORU Obur ÇENİLEMEK Acı çekmek MAYALI Tandırda pişirilen bir çesit ekmek CİNGİL Üzüm salkımının bir parçası MALAMAT Etrafa yaymak ÇITLIK Menengiş MAYIŞMAK Uyusuk olma ÇİTLEK Ayçiçegi MEYMENE MESMENE Açıkça ÇİMMEK Yıkanmak MIRRIK Surat ÇOMAK Asa, baston MISIRGA Hindi ÇÖLDÜRMEK İşemek MİSMİLLİ İyiden iyiye ÇÖĞÜR Diken MIYMINTI Yapışkan, hoşlanılmayan kimse ÇAPA Küçük kazma MÜDARESİZ Hiç kimseye ihtiyacı olmayan ÇÖMMEK Diz üstü oturmak ÖLÇÜMLÜ İktisatlı, tasarruflu DEFLEMEK Sıkılmak ÖDÜSITMAK Çok korkmak DAYFALMAK Sıkılmak ÖRÜYE KALKMAK Ayağa kalkmak, hazır olmak DEĞİRMİ Bir en ve uzunluğun iki katı ÖTEĞİN Önceki gün DEPME Kıldan dokunan pantalon |
ÖTÜREK
İshal DEVRAMBER Ayçiçeği PARCI Su bardağı DIKIM Lokma PATAK Dayak DINILAMAK Kendinden geçip uyumak PİNÇİK Küçük parça DİNELMEK Ayakta durmak PÜRÇ Çok sayıda uç TİNGİLDEMEK Hoplamak, zıplamak SAYANI Mayasız ekmek DİNİZ Sakin SEĞİRTMEK Koşmak DUTTURMAK İşemek SEKİ Az yamaçta ekenek için yapılan yer DUTU Kiz evinden oğlan evine ***ürülen, içinde altın ve lokum bulunan bohça SENİT Hamur tahtası EĞE Karın bosluğu HÜMERMEK Kabarmak, yiğitlik gösterisinde bulunmak ELGANEM Uysal, elinden iş gelmeyen, köy ün gibi SIRACALI Öfkeli EMSİZ Beceriksiz SIYGIÇ Kemikli kavrulmus et ENDEĞİNDE Hemen orada SÜBUTSUZ Sebatsiz SEPELEME Serpme SUMAT Sofrabezi ESEBALI Dayanıklı üzüm SÖBE Saklambaç oyunu ESİRANI Hamur ayirmakta kullanilan, ucu genis demir SÜMEYE Boşuna FENİKMEK Başı dönmek ŞEPİT Yufka ekmeği FIYMAK Kaçmak ŞİPİDİK Terlik FİRASETLİ Düşünceli ŞIRAHNA Üzüm çiğnenen yer FİREK Domates ŞIRKIT Göz çapağı FİNGİRDEMEK Sallanmak ŞİRNEMEK Karşı gelmek GARAGASPANE Açıkça TAFRA Sinir GATIR Topaç TANLAMAK Alay etmek GAYTARMAK İşten kaçmak TAPALAMA Mayasız ekmeğin küçüğü CAYMAK Vazgeçmek TELLİK Takke GEÇİNCEME Geçinme TEPİT Kızıl üzüm GELİNCE Kaynana TİYİN Sincap SEYIM Hisse TOKUCAK Ağaçtan yapılan, çamaşır yıkamakta kullanılan araç GENNABA Yenge, dayının hanımı UMURSAMAK Önemsemek GEN Hiç sürülmemiş arazi, otlak ÜYÜTLEMEK Ayıklamak, ayırmak GEYSİ Giysi, elbise YAĞIR Kirli GOCUK Kışlık parke, kaban YAĞLIK Büyük mendil GOYMAK Koymak YAĞRIK Kirli GORA Anahtar YAHU Bir çesit ünlem |
|
Bu güzel ilimizi bize tanıttığın için teşekkür ederim...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
GEZİLECEK YERLER
Müzeler Karaman Müzesi Karaman Müzesi Karaman ve çevresindeki tarihi buluntuların sergilendiği müze, 1980 yılında şimdiki binasına taşınmıştır. Şehrin merkezinde, Hatuniye medresesinin arkasındadır. Müze iki katlıdır. Adres: Hatuniye Med. Arkası - Karaman Tel: (338) 213 15 36 Örenyerleri Canhasan - Merkez - Alçatıköyü Karadağ Binbir Kilisesi - Merkez - Madenşehir / Üçkuyu Köyü Kaleler Karaman Kalesi: Selçuklular tarafından 12.yüzyılda inşa edilen Karaman Kalesi iç içe surdan ibarettir. Bunlardan dış kaleden çok az belirti vardır. (Eski hapishane civarı) Bu gün görkemli olarak iç kale ayakta durmaktadır. Karaman Kalesi ülkemizin en gösterişli ve ayakta kalabilen kalelerindendir. Ermenek Kalesi: Kale sığınak, mesken ve zindan olarak kullanılmıştır. Kalede tabii mağaralar da bulunmaktadır. Karamanoğullarının ilk kalesidir. Ermenek'in kuzeyini baştan başa kaplayan büyük kayanın orta kısmında yer alır. Evliya Çelebi Seyahatnamesinin Ermenek ile ilgili bölümünde kaleyi anlatırken; "Göklere ser çekmiş kırmızı bir dağın ortasında Tanrı kudretiyle yapılmış bir kaledir. İbrete şayan, seyredilmesi Vahip bir Kale'dir. Mutlaka görülmeli ve seyredilmelidir. Ben karada ve denizde 18 padişahlık yer gezdim böyle bir kale görmedim." demektedir. Mennan Kalesi: Ermenek'tedir. Mennan sığınılacak yer manasına gelir. Kale dik bir dağın üzerinde yalçın kayalarla inşa edilmiştir. Karamanoğulları bu kaleyi bir hileyle Osmanlı Gedik Ahmet Paşa'ya kaptırmasından sonra Pir Ahmet Beyin kendini intihar ettiği kale bu kaledir. İlisıra Kalesi: Karaman'ın Yollarbaşı kasabasında, İmirme denen yerdedir. Eski Bizans devrine aittir. Kale kalıntılar şeklindedir. LYSTRA KALESİ olarak da bilinir. Civarında Bizanslılara ait bir kilise vardır. Divle Kalesi: Karaman'ın Ayrancı ilçesinin Divle (Üç harman) köyündedir. Bir apartmanı andıran kale, çok katlı olup, yerleşim mağaralar içerisinde ve toplu mesken halindedir. Selçuklular , Karamanoğulları ve Osmanlılar zamanında daima faal olarak bulunmuştur. Gaferiyet Kalesi: Kazımkarabekir ilçemizdedir. Gaferiyat eskiden bir kale ile çevrili iken, insanların kale duvarlarını yapı taşı olarak kullanmaları sonucu kale yok olup gitmiştir. Bugün yalnız bir giriş kapısı kalmıştır. Kapının kemerini 21 zıvanalı taş tutmaktadır. Camiler ve Kiliseler Aktekke Cami (Mader-i Mevlana Cami): İl merkezinde Karamanoğlu devrinde, tamamen kesme taş kullanılarak yapılmış, büyük tek kubbeli ve yüksek minareli camidir. Caminin içinde sol tarafta ayrılmış bölümde de Hz. Mevlana'nın annesi Mümine Hatun, torunlarına ve diğer yakınlarına ait sandukalar bulunmaktadır. Yunus Emre Camii: İl merkezindeki Karamanoğlu devri eserlerinden olup merkezi kubbeli bir yapıdır. Cami içerisinde ünlü Türk düşünürü, Mutasavvıf Yunus Emre'nin kabri yer aldığı belirtilmektedir. Binbir Kilise (Maden Şehri-Değle): Karaman'ın kuzeyinde, şehre 50 km. uzaklıkta, Karadağ eteklerindedir. Karadağ ve çevresinde çok sayıda kilise kalıntısı bulunduğundan yöredeki kiliselere topluca Binbir Kilise denilmiştir. Derbe: Karaman'a 23 km. uzaklıktaki Ekinözü köyündedir. Derbe Kilisesinin Dünyada inşa edilen ilk kiliselerden birisi olduğu söylenmektedir. Bu kilise Efes'teki Meryemana Kilisesinden 13 yıl önce, M.S. 41 yılında yapılmıştır. Derbe, Hıristiyanların kutsal kitabı İncil'in 3 yerinde geçmektedir. Hıristiyanlar Derbe'yi ziyaret ederek dini inançlarına göre hacı olmaktadırlar. Köprüler Görmel Köprüsü: Karamanoğullarının bıraktığı en güzel eserlerdendir. Ermenek ilçemizdedir. İki büyük kemer üzerine inşa edilmiştir. Boyu 27 Metre, eni 4.70 metre. Karamanoğlu Mahmut Bey'in oğlu Halil Bey tarafından yaptırılmıştır. Karaman Köprüsü: Ayrancı ilçemiz de olup, Karamanoğlu eserlerindendir. Selavat Köprüsü: Karaman'ın Göçer köyünün Göksu civarındaki bahçelerinin yanında ve Göksu nehri üzerinde Karamanoğlu devrinde yapılmıştır. Boyu 15 metre, eni 3 metre olup, yüksekliği 12 metre civarındadır. İki sütun üzerine taştan yapılmıştır. Ak Köprü: Yeşildere kasabasında, ibrala deresi üzerindedir. Karamanoğlu devrine aittir. Alahan: Karaman'ın 40 km güneyindedir. 12. yüzyılda Selçuklular tarafından yaptırılmış büyük bir sultan hanıdır. |
Mağaralar
Hışlayık Mağarası Yeri: Karaman, Ayrancı İlçesi Özellikleri: Mağaraya 26 m.lik dikey bir bacadan iniş yapılarak yeraltı nehrine ulaşılmaktadır. Mağara bir süre yüzey akışında bulunduktan sonra sifon yaparak kaybolmaktadır. Hala devam eden mağara bir çok sifon geçilmektedir. Manazan Mağarası Yeri: Karaman’ın Taşkale kasabası sınırları içerisindedir. Özellikleri: Yeryüzünde mevcut ilk manastırdan biridir. Kayalara oyulmuş birçok tüneli, galerileri ve yüzlerce odaları bulunan ilginç bir yerdir. Üç katlıdır. Manazan mağarasında bir kattan diğerine çıkış benzeri görülmeyen merdivenleri tırmanmak suretiyle yapılır. Ülkemizde bir başka benzeri yoktur. Meraspolis (Meraspulla) Mağarası Yeri: Ermenek ilçesindedir. Özellikleri: İki giriş kapısı vardır. Ermenek kalesinin altındadır. Mağarada bulunan yeraltı nehri şehrin ve civar kasabaların içme suyunu karşılamaktadır. Ayrıca uzun süre Ermenek’in ve bağlı köylerin elektrik ihtiyacını karşılamış olan hidroelektrik santralini çalıştıran suda da mağaradan çıkmıştır. Dünyanın üç büyük mağarasından biri olduğu yabancı uzmanlarca tespit edilmiştir Yaylalar İldeki yaylalar, genellikle ilkbaharda köylülerin hayvanlarını otlatmak amacıyla kullanılır. Suyu, temiz havası, yeşilliği, hayvanları otlatmaya elverişli olması ve Akdeniz'e bir geçiş bölgesi olması nedeniyle günübirlik olarak yerli ve yabancı turistlerin özellikle Ermenek bölgesindeki yaylaları trekking ve yeme içme ve doğal suyu ile etkin yöreler olduklarından piknik amacı ile de tercih edilmektedir. Kuş Gözlem Alanı Ereğli Sazlığı İl: Konya, Karaman İlçeler: Ereğli, Karapınar, Ayrancı Yüzölçümü: 37000 Rakım: 998 m Koruma: kısmen Başlıca Özellikleri: tatlısu bataklığı, step Kuş Türleri: Küçük karabatak (600 çift), ak pelikan (23 çift), tepeli pelikan (düzensiz olarak ürer), alaca balıkçıl (30 çift), erguvani balıkçıl (50 çift), çeltikçi (50 çift), kaşıkçı (20 çift), flamingo (300 çift), boz ördek (20 çift), yaz ördeği (5 çift), Macar ördeği (500 çift), paspaş patka (10 çift), dikkuyruk (50 çift), küçük kerkenez (20 çift), kılıçgaga (75 çift), bataklıkkırlangıcı(50 çift), büyük cılıbıt, mahmuzlu kızkuşu (20 çift) ve küçük sumru (60 çift) önemli sayılarda ürer. |
COĞRAFYA
İç Anadolu bölgesinin güneyinde yer alır. Kuzeyinde Konya, güneyde Mersin doğuda Ereğli, Silifke, batıda Antalya ile komşudur. Deniz seviyesinden yüksekliği 1033 metredir. Karaman genelde ova görünümündedir. Son yıllarda yapılan gölet ve sulama kanalları ile tarıma daha bir canlılık getirmiştir. Ovada tahıl türleri ve sanayi bitkileri yetiştirilir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçer. Yıllık yağış ortalaması 350 mm. dir. |
Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 19:46 . |
Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2025, vBulletin Solutions, Inc.
Dizayn ve Kurulum : Makinist